|
|
nieuwste artikelen rubriek |
laatste recensies
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
de meisjesmoordenThea Dorn269 pagina's | Boekerij | januari 2009
Soort boek Thriller
Het verhaal
Na een uitgangsavond in Keulen beslist de 19-jarige Julia te liften. Ze wordt meegenomen door een misdadige vent die met haar ook geen al te sjofele bedoelingen heeft: hij ontvoert haar, sluit haar op in een kelder, mishandelt en misbruikt haar. De politie komt hem op het spoor en hij moet vluchten, Julia neemt hij echter wel mee. Ze vluchten door Europa en tijdens die tocht gaan er verschillende mensen (vooral meisjes) voor het bijltje. Julia laat hij echter leven. Uiteindelijk wordt hij aangehouden. Het boek is geschreven vanuit het standpunt van het slachtoffer, Julia. In het eerste deel is Julia begonnen aan een boek waarin zij de gebeurtenissen nog eens op een rijtje zet. Ze doet dit vooral omdat de media na de aanhouding de zaak verkeerd interpreteren en haar rol en haar persoonlijk beleven verkeerd inschatten. Ze wil dan ook klaarheid scheppen. Julia is eigenlijk verliefd geworden op haar ontvoerder en dat wordt duidelijk in het tweede deel dat bestaat uit liefdesbrieven aan haar ontvoerder. In het verrassende laatste deel blijkt dat Julia nog een andere, duistere kant heeft.
Waardering Het centrale thema in dit boek is de onconventionele relatie tussen een koelbloedige moordenaar en een eventueel slachtoffer, verliefd geraken op de verkeerde jongens, op de ‘bad boys’. Vanwege het vertelperspectief (de ik-vorm) wijkt deze literaire thriller af van het gewone ‘whodunit’-verhaal. Dit boek moet het niet eigenlijk niet hebben van de plot, van het verhaal zelf, maar van de vorm waarin het geschreven is. Het relaas van de feiten (vooral het eerste deel) doet nogal zakelijk, afstandelijk en ruw aan, maar geeft dan ook een objectieve kijk. Het is trouwens geschreven omdat Julia wat klaarheid wilde brengen. De liefdesbrieven geven een andere kijk en vanaf dan kan ze de lezer in verwarring brengen en slaagt ze erin een bizarre laatste verhaallijn te construeren. Geen simpel spannende en zeker geen vlot leesbare roman maar een rake karakterisering van een persoon die verliefd wordt op een ‘kwelgeest’. Door Geert Beernaert
|
|||
meer lezen
|
lees ook
|
||
Tips, opmerkingen, commentaar of iets toe te voegen?